توهستي و من مي مانم، تنها براي تومي مانم ، تو كه چشمانت مرا غرق شادي

مي كند، لبهايت به من شوق هستي مي دهد.

دستانت اوج احساس ، گامهايت اوج استقراروبازووانت يك تكيه گاه ابدي

بهترينم بمان تا من بمانم ، بمان تا خورشيدمي تابد، بمان تا تاريكي شب را در چشمان

سياه خود محو كني تا آغوش گرمت گرماي خورشيد را ناچيز شمارد و لبانت عشق

را از مجنون ، از رامين ، از فرهاد و هزاران عاشق دل خسته ديگر بستاند .

مي خواهم از تو بسرايم از تو كه يك قصيده ي ناب و يك استعاره لطيفي، ازتو

كه لبريز احساسي و سر شار از حكمت و معنا هنرت را در آرايش كلام صداقت

و تقد يس و ستايش سوگند مي خورم نسيم گفتارت بوي مهرباني مي دهد بوي پاكي

مي دهد ، روزنه ي زندگي بخش اميد چشمان جادويي توست . فشردن دستان گرم

و مهربان تو تفسيري عشقي ديرينه است . تو سرشار از ترانه ي هستي و بوي

شكفتن مي دهد در سايه ي مهر تو مطمئنم كه هميشه درامن و امانم و پناه من تو

هستي .

                                                   (نوشته شده توسط هدا)

باران مي بارد انگار تازه مي شوم مثل تولد دوباره ي شبنم در بي كرانه ي روياها

مثل سپيدي صبح به وقت طلوع عشق مثل عبورازرنگين كمان آرزوها براي رسيدن

به تو ! قطره هاي زلال باران كه به پنجره مي تابد روحم را به بلنداي آسمان مي برد

همان جا كه ابرهاي سياه بخاطر دل شكسته ي تو مي گريند. تو هم زاد باراني و من

عاشق باران وباز باران مي بارد و باز دلتنگي دل من آغاز مي شود .

                                                                                             (نوشته شده توسط هدا)