کوچه ي تنهايي من بعد از رفتنت تنهاي تنها شد،درخت هميشه سبز زرد شد ،جوي آب خشك شد ، ستاره ها يك به يك روي

زمين افتادند ، شب چارقد سياهش را به سر كرد ،از در و ديوار صداي غم مي بارد،ابرها خون مي بارند،چشمها فرياد مي زنند،

دل من شيون مي كند ،گل اقاقيا دوباره پر پر شد،نسيم ناله سر داده، سپيده دمان مي آيد از دل غمگين شب گريان مي آيد،خورشيد

نگاهي پر درد دارد ،نميدانم غم خورشيد به خاطرچشمان گريان من است يا ب خاطر اينكه باز او را از خواب ناز صبحگاهي

بيدار كردهاند،بوي گريه دارد كوچه ي تنهايي من ،صداي قصه ي بودن تو را باز گو مي كند، به باور خيال من پيوند مي خورد مرا سوار نسيم

آرام مي كند و با خود به انتهاي كوچه ي حسرت مي برد جايي كه تو هستي و من دست در دست هم ،شانه به شانه ،باز تو در گوش من

با صداي پر مهرت با لبان هميشه خندانت عشق را زمزمه مي كني ،من به چشمان پر عمقت خيره مي شوم ،همه ما را ميبينند همه جا شاد است

همه مي خندند،ناگهان طوفان مي آيد و تو را با خود مي برد،تنها دل غمزده ي مرا با خيال نازك تو تنها مي گذارد ،لبهايم فرياد مي زنند و نام تو

را مي خوانند اما طوفان آن را نيز مي برد.

(نوشته شده توسط الهام)

دل تو

امشب دلي كشيده ام به وسعت آسمانها دلي كه به وسيله ي

دستهاي مهربان و خسته ي تو هرشب قطره اي ازآن ترسيم

مي شد و امشب توانستم آخرين قطره را به آن بيفزايم تا تصوير

دريايي دل تو كامل شد .

دلي كشيده ام كه هرگوشه اش بوي تو را مي داد دلي كه لحظه

به لحظه تصويرتو را بر روي آن نگاشتم دلي كه ازعمق اندوه ها

وغمها آمده بود .

از عمق پاييزها و بهارها به درياي بي كران فصلها مي رفت دلي

كه هركرانه اش بوي دريا و پاييزش بوي تو را مي داد.

آن دل در سپيدي بوم نقاشي پنهان شد ، تصوير آن دل در

نهان خانه ي قلبم هميشه نگاشته شده است و كليدش را به دست

باد دادم تا هرگزكسي نتواند بازش كند و آن دل ، دل دريايي و

مهربان توست .               

قصه

تو قصه ي شيرين زندگي مني قصه ي كه با تو شروع

مي شود و با هر بار رفتنت تمام مي شود، قصه اي كه

فراغ دارد ، قصه اي كه حجران دارد و بلاخره قصه اي

كه صد اميد وآرزو دارد قصه ي خوب من دلم را پركن

از بودن خود دلم راپركن ازصداي نفسهايت دلم را پركن

از بوي خودت ،اي قصه ي بي انتها، من تورامي خوانم،

مي دانم و تك تك خطهاي صفحه ات را مي شناسم ، با

غمت غم ناك مي شوم با خنده ات شاد مي شوم و ازنگاهت مي روم به عمق آسمانها، قصه ي زيبا من تورامي خوانم