دوستت دارم

چه زِِیبا و دل انگیز است پاییز، دل عاشق خوش است به این پاییزها تا بلکه صدای پای عشق را بشنود،

می دانید وقتی می اید برگها همه فریاد می زنند، نمی دانم انها از چه فریاد می زنند؛ از درد یا از شادی.

می دانم که دلم پشت پنجره ی غربت تنها نشسته است، به دور دستها می نگرد،انچنان مینگرد که گویی

چشمهایش را به انجا دوخته اند، گاهگاهی لبخندی بر لب می اورد؛ به گمانم خاطره ی شیرینی به یادش

می اید،اما خیلی زود همچون حبابی روی اب محو می شود. دل من فقط او را می خواهد تا دستان پرمهرش

را لمس کند، تا اغوش غبارالوده اش را بغل کند، تا بدان چشمان چشمه ی محبت خیره شودو فریاد بزند

دوستت دارم ای همه بودنم!

                                                         (نوشته شده توسط الهام)